بهنام پسر همسايه مون بود كه چهار سالي از من بزرگتر بود. يه توپ چل تيكه يا همون ميكاسا داشت كه با هم فوتبال بازي
مي كرديم.
بهم مي گفت: "اين گرمكني كه تو داري مال دروازه بان آلمانه.اسمش كوپكه س. آندرياس كوپكه" از اسمش خوشم اومد. آندرياس
همون وقتا شبكه سه تازه به ما رسيده بود و برنامه هاي خوبي داشت يا لااقل ما اينطوري فكر مي كرديم.
يكي از برنامه هاش آموزش فوتبال يا يه همچين چيزي بود كه رودي فولر، مهاجم تيم ملي آلمان، ميومد و روش هاي
دريبل زدن رو ياد ميداد.
پاهاش رو تند و تند دور توپ مي چرخوند و مثلا مي خواست حريف رو گيج كنه. ما هم بعد از برنامه مي رفتيم تمرين
مي كرديم اما خب، اين پامون به اون پامون مي گفت گه بخور، مي افتاديم زمين.
خيلي حال مي كرديم با برنامه ش. داداشم مي گفت : "من رودي فولرم، تو هم كوپكه اي. تو بايد وايسي دروازه تا ما بهت شوت بزنيم" حال نمي كردم با دروازه بوني
بهنام هم شده بود يورگن كلينزمن. نمي دونم اونو از كجا گير آورده بود. من با دروازه بوني حال نمي كردم. فوتبالم خوب بود.
بعدا بهم گفتن تو لوتار ماتيوس باش.
همينكه ماتيوس گلر نبود راضي بودم.حالا سه تا از بازيكناي آلمان ما بوديم. سه تا از بهتريناش توي اون زمان.
ما سه تا فقط بازيكن مختص به خودمون نداشتيم، هر كدوم يه درخت هم واسه خودمون انتخاب كرده بوديم
.دوتا درخت بزرگ كنار هم بود كه مال اون دوتا بود، يه درخت ديگه هم كه تك و تنها اونطرف تر بود شده بود مال من.
وقتي كه آلمان قهرمان جام ملتهاي اروپا شد من كلاس دو يا سوم ابتدايي بودم و شنيدم كه كلينزمن و ماتيوس هم تو اون بازي بودن.اينطوري شد كه ديگه طرفدار آلمان شدم.حتي آندرياس كوپكه هم بوده.
بعد از اينكه فهميدم ماتيوس تو تيم بايرن مونيخ بازي مي كنه طرفدار بايرن هم شدم.البته اينو زياد مطمئن نيستم، شايد چون بايرن مونيخ قوي ترين تيم آلماني بود طرفدارش شدم. نمي دونم به هر حال جام جهاني كه شد آلمان و ايران افتادن تو يه گروه.شايد باورتون نشه ولي وقتي ايران و آلمان بازي داشتن من طرفدار هر دوتاش بودم، حتي بيشتر آلماني آلمان از گروه رفت بالا اما چون بازي هاش دير وقت انچام ميشد نمي تونستم ببينم. يه روز صبح فهميدم كه كرواسي آلمان رو برده،اونم سه هيچ و آلمان حذف شده.
خيلي ناراحت شدم.همه ي بچه ها طرفدار برزيل و اين تيم قويا بودن و خيلياشون طرفدار فرانسه، همه تيماشون ميرفت بالا.اما تيم من همون اولا حذف شد.
هر كي مي فهميد طرفدار آلمان هستم مي گفت بابا اين چه تيم زاقارتيه تو داري و اينا.
كلاس پنجم كه بوديم معلم ورزشمون چارتا كاپيتان انتخاب كرد و گفت "ياركشي كنيد و تيم تشكيل بديد، اين تيما تا آخر سال ميمونه، اسم هم واسش انتخاب كنيد"
يكي از كاپيتانا من بودم. فوتبالم خوب بود شايدم خيلي خوب. اسما رو انتخاب كرديم و يكي گذاشت يوونتوس،يكي گذاشت منچستر و يكي رئال. منم گذاشتم مالك اشتر.
جدي گذاشتم مالك اشتر. اون زمان فكر مي كردم اگه اسم تيممون مالك اشتر باشه امام علي كمكمون مي كنه و همه ي تيما رو مي بريم.واقعا همچين فكري مي كردم، انصافا هم مي برديم.
يه زنگ مالك اشتر با يوونتوس بازي داشت، زنگ بعد با برنده يا بازنده رئال منچستر مثلا.
كم كم از اسمش خسته شدم و و با ترس و لرز رفتم به معلممون گفتم كه مي خوام اسم تيمم رو عوض كنم، مي خوام بذارم بايرن مونيخ. اونم قبول كرد. ما هميشه مي برديم، دروغ نمي گم. معلممون هم نتايج رو يادداشت مي كرد و امتيازها رو جمع مي زد.
هيچوقت يادم نميره وقتي كه معلممون داشت نتايج رو مي پرسيد كه يادداشت كنه گفت: " اين بايرن مونيخ نميخواد ببازه؟!" ما هميشه مي برديم، خيلي قوي بوديم
احساس غرور مي كردم.نه از اينكه همه رو مي بريم، از اينكه اسممون بايرن مونيخه و همه رو داريم مي بريم
خرداد ماه همون سالي كه كلاس پنجم بودم بايرن مونيخ رسيد فينال. با منچستر بازي داشت. بازي دير وقت برگزار مي شد و من نتونستم ببينمش. يني مامان بابام به دليل اينكه بايد مي رفتم مدرسه نمي ذاشتن ببينم
هميشه صبحها مامانم راديو گوش ميداد، همين الانم كله ي سحر راديوش روشنه. فرداي همون شبي كه بايرن مونيخ توي فينال بازي داشت داشتم آماده ميشدم كه برم مدرسه. از راديو اخبار ورزشي پخش ميشد. " تيم فوتبال منچستر يونايتد با شكست بايرن مونيخ قهرمان اروپا شد" باورم نمي شد
اين دومين باري بود كه بهت زده ميشدم از فوتبال.اوليش همون آلمان كرواسي بود
بغض الود كيفم رو برداشتم و از خونه زدم بيرون، رفتم مدرسه. داشت گريه م مي گرفت.حتي چشام هم خيس شده بود. شايد اشكم هم در اومده بود
رسيدم به مدرسه ديدم همه خوشحالن كه منچستر قهرمان شده. مثه سگ هم دروغ مي گفتن. اصن حاليشون نبود فوتبال چيه.مطمئنم اگه بايرن مونيخ قهرمان ميشد اون عنا بازم خوشحال بودن.واسشون فرقي نمي كرد. فقط تريپ و ادعا بودن. همه شون تا ديروز نمي دونستن فرانسه تو اروپاس يا افريقا اما حالا كه قهرمان جهان شده بود همه شون طرفدار فرانسه بودن.مطمئنم اون عنا الان طرفدار اسپانيا و بارسلونا هستن.
من عاشق آلمان بودم، عاشق بايرن مونيخ. به جز سال ۲۰۰۱ كه بايرن قهرمان اروپا شد مابقيش همه ش واسم بغض و اندوه داشتن.شايد فكر كنيد كه فوتبال اينقدر مهم نيست كه آدم واسش بغض كنه وناراحت بشه، اما من توي زندگي چيزاي خيلي كمي هست كه عاشقش باشم.من عاشق فوتبال نيستم، من عاشق بايرن مونيخ و آلمانم
الانم با همه ي ناراحتي كه هر دوتاشون امسال واسم درست كردن باز هم منتظرم توي اين فصل ليگ قهرمانان اروپا بايرن قهرمان بشه و آلمان هم توي جام جهاني ۲۰۱۴ برزيل
آرزويي كه شايد هيچ وقت بهش نرسم
